Kruszywo wapienne to przekruszona skała pochodzenia osadowego. Jest najbardziej rozpowszechnioną skałą na świecie. Z wyglądu bardzo charakterystyczna, bo jest jasna, w odróżnieniu do innych skał. Wapienie występują w różnej formie w zależności od okresu geologicznego, w którym się uformowały. Wapienie o najlepszych właściwościach, które są wykorzystywane w budownictwie drogowym, pochodzą z różnych epok geologicznych, ostatecznym kryterium wykorzystania ich w poszczególnych obszarach drogownictwa są dokładne badania ich właściwości. Można zatem wywnioskować, że o charakterystyce skał wapiennych decyduje ich geneza, wiek i skład [1].
W drogownictwie stosuje się kruszywo wapienne o określonych cechach fizycznych, chemicznych oraz odpowiednio skruszone i przygotowane. Selekcja jest potrzebna do skutecznego wykorzystania w budownictwie oraz innych obszarach przemysłu w Polsce. Tematem tego artykułu jest wykorzystanie kruszywa wapiennego w budownictwie drogowym oraz przedstawienie niektórych faktów i mitów na temat wapieni. Kruszywa wapienne występują w Polsce na obrzeżach Gór Świętokrzyskich, Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, Opolszczyźnie, Tatrach, Pieninach oraz w rejonie Kujaw i województwie mazowieckim. Ciekawym faktem jest to, że w rejonie Kujaw (fot. 1) znajduje się największa kopalnia kruszywa wapiennego nie tylko w Polsce, ale w całej Europie, gdzie roczne wydobycie sięga ok. 8 mln ton kruszywa różnego przeznaczenia.
Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą PRENUMERATĘ.